Een verslag van JePe

Wat ik ga zeggen zal grotendeels bekend zijn. Het voorliggende plan is een wezenlijke verbetering op het vorige. De obsessieve benadering van doorkijken is verlaten en er is minder wegbestemd.

Een minder vreugdevolle observatie is echter de constatering dat nu een sociale functie die levendigheid bracht in het centrum wordt wegbestemd om nooit weer te keren !

Vanaf 1928 stond in het centrum – recht tegenover het gemeentehuis – een school die de leerlingen, onze jeugd en toekomst, het mooiste uitzicht in Landsmeer bood, dat op de Breek.

Op instigatie van degenen die behoud van het dorpse karakter zeggen voor te staan is heel veel en lang gesproken over dak- en nok hoogte en de schoonheid van bouwprojecten. Niet aflatend is op hoge toon de vrijmaking van de Breekoever geëist daar die grond voor educatie van onze kinderen te waardevol zou zijn. Zo lang dat de school uiteindelijk weer het redelijkst bleek en de haar locatie opgaf voor wat verkeersmaatregelen. En nou we het daar toch over hebben, wanneer worden de resultaten van het verkeerskundig onderzoek gepresenteerd ?

Doch dit neemt niet weg dat de dorpskinderen op de school nu uitzicht krijgen op de A-10 en de hoogspanningsleidingen. En aan de Breekoever wordt een suf volume woningen op privé grond gerealiseerd.

Persoonlijk stemt het mij triest dat behoud en ontwikkeling van het dorpse karakter zo wordt ingevuld.

Zie, wat er gebeurd als het uiteindelijk niet om het dorpsbehoud doch geld blijkt te gaan. Gelukkig dat ik dat niet aan de burger hoef uit te leggen. Het tij is niet meer te keren en de race gelopen doch de term: behoud van het dorpse karakter is mij te wrang geworden om nog geloofwaardig te zijn.